Oddzielić

 Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. (Rdz 1,4)

Proces tworzenia zaczynasz od rozdzielania rzeczywistości, 

Czy proces poskładania swojego życia też mam rozpocząć od porozdzielania?

Jak podzielić, to co nazywamy żałobą, w sercu, w emocjach to wszytko jest razem.

Wdzięczność i Pamięć

To wszystko co było nam dane razem przeżyć, 30+7 lat, dziś mija dokładnie 37 lat gdy pocałowałem Cię po raz pierwszy, pamiętny wyjazd do Częstochowy.

Wdzięczność, że było mi dane. Przy Tobie dorosłem i stałem się mężczyzną, ojcem, lepszym człowiekiem. Dzieci, Dom, Miłość, każdy uśmiech, pocałunek, spojrzenie, każdą wspólną chwilę. 

Pamięć, oby nigdy nie wygasła. Dlatego piszę bloga, gromadzę zdjęcia, nagrania, zapisuję fakty zachowane w pamięci. Choć i tak najważniejsze są Twoje uśmiechnięte  oczy,  widzę je zawsze gdy tylko myślę o Tobie. 

Mam nadzieję, że nigdy nie zniknie świadomość Twojej subtelnej obecności, gdy rysujesz na niebie tęczę. Gdy i mi przyjdzie przekroczyć linię życia, po drugiej stronie będzie na mnie czekać nie tylko dobry Ojciec, ale i Ty, twoje uśmiechnięte oczy i ciepły, pełen serdeczności głos.

Ból

Tęsknota, 

Żal straconych dni które jeszcze mogły być ... z sobą, z dziećmi, z wnukami ...

Nic z tym nie umiem zrobić, tego już nie będzie. Nadzieja, że może czas nauczy mnie z tym bólem żyć. 

Świadomość, że wiele będzie zdarzeń, gdzie moglibyśmy i powinni być razem będzie ten ból odnawiać.

Pustka

Ciebie w niej nie ma. Tutaj zostaję sam. Już wiem, że tego nie załatwi upływający czas. Raczej wypełni goryczą samotności i żalem do losu, Boga, siebie, ...

Albo spróbuje zagłuszyć byle czym, substytutami relacji,  lub oczekiwaniem by ci którzy są bliscy: dzieci, rodzeństwo, przyjaciele dawali więcej niż mogą i powiinni.

Czy i kiedy mam prawo zaprosić kogoś nowego, by zbudować relację, by wieczorem gdy kończy się dzień usiąść przy sobie, rozmawiać, przytulić się. Że nie o jakąkolwiek relację tu chodzi tłumaczyć nie trzeba Czy to ma się prawo udać.

Jutro 

Stworzyliśmy razem piękny i dobry świat wokół nas. Dom i ogród. Nasze rytuały, święta, wakacje, potrawy, ... 

Co z tego zachować i przenieść w przyszłość, co zamienić w piękne wspomnienia.

Nie da się zatrzymać czasu, przecież gdybyś była to też cała ta rzeczywistość podlegała by ciągłemu przeobrażaniu.

Jak zachować pamięć, ale nie zamknąć się w pustym pokoju wspomnień. 

Jak być dla innych samemu choć trochę tym czym byliśmy dla nich razem